Natura i sztuka

Natura z sztuką zdaje się być w sporze,
A nim pomyślisz, kojarzą się w czynie;
Również i we mnie wszelka niechęć ginie
I obie wabią mnie w tej samej porze.

Trzeba być jeno rzetelnym w swym tworze!
I gdy dopiero w umiaru godzinie
Talent i pilność z sztuką wraz się spłynie,
Natura w sercu znów wolna żyć może.

To samo wszelkiej tyczy się dzielności:
Daremnie nęci skończoność najczystsza
Ducha, którego wędzidła nie wiodą.

Skupiać się musi, kto pragnie wielkości;
W ograniczeniu dopiero znać mistrza –
I tylko prawo darzy nas swobodą.

J.W. Goethe, Przeł. Leopold Staff

POTOMNYM J.W Goethe

Żadna istota nie przeminie!
Bo wieczność dalej przez nią płynie.
Więc trwaj i raduj się swym bytem!
Byt jest odwieczny, gdyż łaskawą
Opieką otoczyło prawo
Żywot, co świata jest zachwytem.

Prawdę od dawna znaleziono.
Szlachetnych splotła duchów grono.
Ty trzymaj się tej prawdy tęgiej
I dziękuj, człecze, mędrca dłoni,
Co ziemię wokół słońca goni
I gwiezdnych dróg wytacza kręgi.

Do swego wnętrza zwróć się żywo,
A tam odnajdziesz oś właściwą,
Gdzie jest szlacetność i gdzie cnota.
Reguły znajdziesz i ustawy:
W sumieniu własnym człowiek prawy
Ma słońce dni swego żywota.

Zaufaj zmysłom - tylko one
Zawiodą cię w bezpieczną stronę,
Jeśli twój rozum będzie czujny.
Spoglądaj wokół jasnym okiem
I wędruj pewnym, gibkim krokiem
Przez tego świata ogród bujny.

Gdzie życie świętem święcą młodzi,
Rozsądek niech ci cugle wodzi
I miary uciech nie przechyla.
A wtedy przeszłość trwa radośnie
I przyszłość żywym pędem rośnie,
Wiecznością wtedy będzie chwila.

To tylko prawdą jest, co płodne!
Skoroś te słowa niezawodne
Do reszty zgłębił, znasz swą rolę:
Wybadaj wpierw powszechne drogi,
Którymi tłum wędruje mnogi,
I zacznij działać w szczupłym kole.

Co mędrcy świata, co pieśniarze

w miłosnym przynosili darze,
Niech się i twoim hasłem stanie:
Zwiastunem być u pięknych ludzi,
Który drzemiącą siłę zbudzi,
To najgodniejsze powołanie.

przełożył: Artur Maria Swinarski

Szerokie życie, daleki świat;
Szczery wysiłek długich lat;
Szukać bez przerwy; bez przerwy budować;
Nie spocząć przy drodze, lecz drogi prostować;
Co dawne, otaczać wiernie czcią;
Nie kostnieć, gdy nowe prądy prą;
Serce radosne i prawe cele:
Trzymaj się tego, a zdziałasz wiele.

J.W Goethe

 

 

 

 

 

                    Epirrhema

Müsset im Naturbetrachten

Immer eins wie alles achten.

Nichts ist drinnen, nichts ist draußen;

Denn was innen, das ist außen.

So ergreifet ohne Säumnis

Heilig öffentlich Geheimnis!

 

Freuet euch des wahren Scheins,

Euch des ernsten Spieles!

Kein Lebend'ges ist ein Eins,

Immer ist's ein Vieles.